{"id":97,"date":"2017-12-13T08:37:50","date_gmt":"2017-12-13T07:37:50","guid":{"rendered":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/about-me\/"},"modified":"2025-04-27T13:15:16","modified_gmt":"2025-04-27T12:15:16","slug":"muzikale-levensverhaal","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/muzikale-levensverhaal\/","title":{"rendered":"Muzikale levensverhaal"},"content":{"rendered":"
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Muzikale levensverhaal<\/h1>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\tDe allereerste accordeon was een speelgoed accordeon waar het allemaal mee begon.\n\nDeze is zoals u kunt zien nog altijd in haar bezit.\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\tOp 5 jarige leeftijd kreeg ze haar eerste pianoles in haar geboortedorp Gemert in Noord-Brabant.\n\n

\n\n\n\nEchter ze wilde zelf accordeon studeren, dat was immers haar instrument met als idool John Woodhouse.\n\n

\n\n\n\nOp haar 8ste verjaardag kreeg ze eindelijk een 80 bas klavier accordeon waarmee ze niet veel later haar eerste les zou krijgen.\n\n

\n\n\n\nDoor financi\u00eble problemen in het gezin moest ze op haar 11de jaar stoppen met lessen.\n\n

\n\n\n\nDaarna heeft ze nooit meer klavieraccordeonlessen gevolgd, echter de accordeon bleef ze bespelen.\n\n

\n\n\n\nHaar ommezwaai naar een ander instrument is in haar 14de jaar geweest toen haar moeder een orgeltje kocht.\n\n

\n\n\n\nVanwege ziekte kon haar moeder de lessen niet meer volgen en is Heidi-Rose in haar plaats op les gegaan.\n\n

\n\n\nVanwege de accordeonlessen en zelfstudie uit de boeken van haar moeder was ze al ver voor op de andere groepsleerlingen en werd ze alsnog geweigerd om de lessen van haar moeder te volgen.\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\tEen van de laatste nummers uit die studieboeken was Ave Maria die ze niet veel later zichzelf had aangeleerd en na verloop van tijd ook volledig uit het hoofd kon spelen.\n\n

\n\nDoor dit nummer werd ze op haar 21ste jaar gevraagd om vaste kerkorganiste van de parochie St. Jozef in Gemert te worden, dat aanbod had ze direct aangenomen. Hierdoor kon ze niet veel later eindelijk haar eerste echte orgellessen zelf bekostigen. Hieraan kwam een einde 1,5 maand voor de geboorte van haar oudste kind in oktober 1988. Vanaf die tijd bleef ze reserve tot ze eind 1990 ging emigreren naar Belgi\u00eb en definitief afscheid van haar parochie moest nemen.\n\n

\n\nIn Belgi\u00eb is ze blijven musiceren op zowel haar accordeon als op het orgel om niet veel later al lid te worden van een accordeonvereniging in Neeroeteren. Op dat moment stapte ze tegelijk over van klavier naar knop accordeon.\n\n

\n\nDoor toedoen van haar kinderen had ze haar kerkorgelstudie weer opgepakt en volgde ze lessen aan de muziekacademie van Dilsen-Stokkem en ondanks de moeilijke jaren, scheiding en kinderen die door haar ex van haar werden afgepakt, is ze blijven orgel studeren tot en met Hoge-graad 2 Instrument.\n\n

\n\nHet eindexamen voor Hoge-graad 3 instrument heeft ze door haar enkelblessure niet mogen afmaken, maar hierdoor wel Hoge-graad 3 samenspel gehaald. Samenspel is een iets lagere niveau dan Instrument waardoor ze haar enkel minder hoefde te belasten.\n\n

\n\nTijdens 1 van de accordeontreffen is ze in aanraking gekomen met de steirische harmonika.\n\n

\n\nDit instrument wilde Heidi-Rose ook wel eens proberen, echter hiervan heeft ze een extra studie gemaakt waardoor ze op dit moment beter is op haar steirische harmonika dan op haar accordeon. \n\n

\n\nMaar daaraan zal eerdaags weer veranderen in komen door de komst van een nieuwe accordeon die ze begin juni 2020 heeft gekregen, daarmee is ze op dit moment volop het nummer Nola van Felix Arndt aan het instuderen.\n\n

\n\nIn juli 2014 is ze met haar steirische harmonika begonnen als vast straatmuzikant in Maaseik waar ze elke woensdagochtend te horen was.\n\n

\n\nVanwege dat ze vooral de klim naar het kerkorgel niet meer aan kon door de blijvende enkel blessure is ze 7 jaar later alsnog met piano begonnen aan haar eigen muziekacademie in Dilsen-Stokkem om na 2 jaar pianoles toegelaten te worden aan het Stedelijke Conservatorium in Hasselt waar ze al na 8 maanden werd gepromoveerd tot pianiste en componiste.\n\n

\n\nTijdens haar pianostudie aan het conservatorium was ze eerst voorlopig in de wintermaanden gestopt om vervolgens op 4 september 2019 voorgoed afscheid genomen te hebben van haar straatactiviteiten.\n\n

\n\nVanwege het plotselinge vertrek van haar leerkracht aan het conservatorium in september 2020 zat ze ineens zonder 1 leerkracht terwijl ze in dat jaar aldaar zou gaan afstuderen. Door een mail van het conservatorium waarin men schreef dat ze op zoek waren naar een nieuwe leerkracht maar dat het heel moeilijk was om een gelijkwaardige vervanger te vinden heeft ze besloten om haar leerkracht achterna te gaan.\n\nHierdoor heeft zij eveneens het conservatorium verlaten en blijft ze lessen volgen bij haar eigen leerkracht, aan de Kunstacademie in Neerpelt.\n\n

\n\nZij hebben samen al vanaf het begin een hele unieke leerkracht-leerling verhouding.\n\nHeidi-Rose is dankzij hem componist geworden.\n\n

\n\nOok haar steirische harmonika is ze blijven bespelen waarmee er op 29 april 2021 een video online is gegaan waarin ze samen met de geweldige bekende zanger, Koning van het Nederlandse levenslied, Jacques Herb te zien en te horen is. Deze video is te zien op Jacques Herb zijn YouTube kanaal. Link: https:\/\/youtu.be\/01JYdimbYD8\n\n

\n\nOp 8 en 17 mei 2021 deed Heidi-Rose haar eindexamen waarin ze oa Combatter\u00f2 per te (een eigen compositie) en Liebestraum nr 3 van Franz Liszt ten gehore bracht.\n\n

\n\nZe heeft haar examen met glans gehaald (+90%) waardoor ze verder mag gaan studeren aan het specialisatiejaar. \n\n

\n\nTussendoor heeft Heidi-Rose ook nog gitaar, mandoline, cither, hackbrett en harp gestudeerd.\n\nEn alphorn maar daar was ze snel van afgestapt, echter hiermee heeft ze wel de krant weten te halen met foto en al.\n\n

\n\nMocht u Heidi-Rose ergens op een terrasje tegen komen, vraag haar gerust, ze is altijd bereid om enkele nummers ten gehore te brengen want haar steirische harmonika zal nooit ver weg van haar vandaan zijn. \t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>
\"\"<\/figure><\/a><\/div>\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Muzikale levensverhaal De allereerste accordeon was een speelgoed accordeon waar het allemaal mee begon. Deze is zoals u kunt zien nog altijd in haar bezit.Op 5 jarige leeftijd kreeg ze haar eerste pianoles in haar geboortedorp Gemert in Noord-Brabant. Echter ze wilde zelf accordeon studeren, dat was immers haar instrument met als idool John Woodhouse […]<\/p>\n","protected":false},"author":12,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","template":"","meta":{"site-sidebar-layout":"no-sidebar","site-content-layout":"page-builder","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"disabled","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"disabled","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"class_list":["post-97","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/97","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/users\/12"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=97"}],"version-history":[{"count":44,"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/97\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1562,"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/97\/revisions\/1562"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.heidi-rose-kutscher.eu\/de\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=97"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}